Identyfikacja rozwoju uszkodzeń rdzenia taśm przenośnikowych typu St w przestrzeni i czasie. Część 2 – rozkład uszkodzeń w poprzek taśmy

Identyfikacja rozwoju uszkodzeń rdzenia taśm przenośnikowych typu St w przestrzeni i czasie. Część 2 – rozkład uszkodzeń w poprzek taśmy

Transport Przemysłowy i Maszyny Robocze, 2019, 2(44)

Agata Kirjanów-Błażej, Leszek Jurdziak, Ryszard Błażej, Tomasz Kozłowski

Drugi artykuł z cyklu poświęconego identyfikacji rozwoju uszkodzeń rdzenia taśm przenośnikowych z linkam istalowymi przy użyciu systemu magnetycznego DiagBelt omawia wyniki badań i analiz rozkładu uszkodzeń rdzenia na przekroju taśmy uzyskane w trakcie trzech kolejnych badań stanu pętli taśm w 2016 roku. Dzięki zmianie sposobu wizualizacji uszkodzeń taśmy z jednowymiarowego sygnału na obraz dwuwymiarowy możliwa stała się rejestracja zmian liczby i wielkości uszkodzeń w czasie. W pierwszym artykule analizowano rozkład uszkodzeń wzdłuż osi taśmy. Obecnie na podstawie trzech kolejnych pomiarów stanu rdzenia czterech odcinków taśm zrealizowanych w marcu, wrześniu i grudniu 2016 przedstawiono histogramy częstości uszkodzeń na przekroju taśmy. Wyznaczono też gęstość liczby uszkodzeń przypadających na 100-metrowy odcinek taśmy dla każdego toru pomiarowego (od 1 do 49), na który przypadało ok. 2,5 cm szerokości taśmy. Wykazano, że uszkodzenia skumulowane są na ok. 40% szerokości taśmy, co przyczynia się do nierównomiernego zużywania się taśmy. W części centralnej gęstość uszkodzeń jest kilkukrotnie wyższa, podobnie jak większe jest tempo ich przyrostów w czasie. Zastosowanie tekstylnego brekera wydłużyło okres użytkowania taśmy do ponad 84 miesięcy. Modyfikacje konstrukcji brekera zwiększające ochronę części centralnej mogłoby dodatkowo zwiększyć trwałość taśm. Dobrano rozkłady normalne opisujące gęstość uszkodzeń na przekroju oraz wyznaczono mnożniki i stałe translacji dopasowujące liczbę uszkodzeń do zarejestrowanych w praktyce. Wykazano, że tempo wzrostu mnożnika rośnie z kwadratem czasu pracy taśmy, a parametry rozkładu normalnego nie ulegają większym zmianom. Podkreślono, że modele symulacyjne korzystające z techniki DEM mogą być weryfikowane poprzez ocenę stanu rdzenia systemem DiagBelt. Wskazano na konieczność dodatkowego pomiaru objętości wytartej taśmy, co wydatnie uzupełniłoby ocenę stanu zużycia taśmy. Jest to istotne z punku widzenia prowadzenia regeneracji taśm. Pokazano, że podobną problematyką zajmują się również inni autorzy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *