Transport Przemysłowy i Maszyny Robocze, 2019, 4(46)
Tomasz Kozłowski, Ryszard Błażej, Leszek Jurdziak, Agata Kirjanów-Błażej
Trzy pierwsze artykuły z cyklu poświęconego identyfikacji rozwoju uszkodzeń rdzenia taśm przenośnikowych typu St w przestrzeni i czasie [1] dotycząrozkładu uszkodzeń rdzenia taśmy wzdłuż osi [2] i przekroju [3] oraz ocenie tempa przyrostu uszkodzeńw czasie [4]. Wszystkie zacytowane do tej pory prace [1-4] odnosiły się do odcinków taśm. Tym razem autorzy uwagę poświęcili połączeniom odcinków taśm w pętli. Dotychczasowe prace naukowe, poruszające tematykę badań magnetycznych taśm przenośnikowych [5-18], w głównej mierze poświęcono wykrywaniu uszkodzeń i przeprowadzaniu oceny stanu technicznego odcinków taśm. Wielkość i ilość uszkodzeń odcinków ocenia się po wartościach generowanych amplitud, ich zasięgu oraz ilości zmian sygnalizujących uszkodzenia. Wykrycie ich jest stosunkowo proste, gdyż brak zmian w przebiegu sygnału informuje o niewystępujących zmianach w rdzeniu. Pominięcie tematyki połączeń wynika z małego udziału długości połączeń w stosunku do całkowitej długości taśmy i dlatego może być traktowane jako mniej istotne. Wpływ na to ma też większa trudność w automatyzacji analizy sygnałów. Zmiany pola magnetycznego, spowodowane obecnością połączeń, są podobne do sygnałów generowanych przez przeciętą linkę. Nie mogą być jednak traktowane jako uszkodzenie, gdyż regularność zmian wskazuje na celowe działanie. Istotne jest rozpoznanie charakteru przebiegu tych sygnałów, które wspomogą przeprowadzenie oceny stanu technicznego połączeń. W rozprawie doktorskiej dr. inż. Tomasza Kozłowskiego [19] opisano metody wyznaczania parametrów, które charakteryzują połączenia taśm przenośnikowych na podstawie analogowych sygnałów magnetycznych. Dane pochodziły z systemu HRDS (High ResolutionDiagnostic System), wdrożonego w 2013 r. w Kopalni Węgla Brunatnego Turów. W niniejszym artykule zaprezentowano sygnały cyfrowe z połączeń, zarejestrowane systemem Diagbelt.